Ranson-criteria
Beoordeling van de ernst en mortaliteit van acute pancreatitis.
Drempelwaarden passen zich automatisch aan de gekozen oorzaak aan.
De Ranson-criteria: Evaluatie van Acute Pancreatitis
De Ranson-criteria zijn in 1974 geïntroduceerd. Het is een van de vroegste klinische scoringssystemen die worden gebruikt om de ernst en mortaliteit van acute pancreatitis te voorspellen.
Verschil tussen galweg- en niet-galweg pancreatitis
De precisie van de Ranson-criteria berust op het onderscheiden van de etiologie:
- Niet-galweg (bijv. alcoholisch): De klassieke 11-puntenscore wordt gebruikt.
- Galweg (Galstenen): De ernst drempels worden aangepast. Bovendien wordt het pO2-criterium verwijderd (maximaal 10 punten).
Belangrijkste beperking
De belangrijkste beperking is dat het 48 uur vereist om volledig te worden berekend. Het maakt dus geen onmiddellijke risicostratificatie mogelijk in het eerste uur op de SEH.
Interpretatie en Geschatte Mortaliteit
| Totale Score | Ernst | Geschatte Mortaliteit |
|---|---|---|
| 0 - 2 pts | Milde pancreatitis | 0 - 3 % |
| 3 - 4 pts | Matige tot ernstige pancreatitis | 15 % |
| 5 - 6 pts | Ernstige pancreatitis | 40 % |
| ≥ 7 pts | Fulminante pancreatitis | près de 100 % |
Wetenschappelijke Referenties:
1. Ranson JH, Rifkind KM, Roses DF, et al. Prognostic signs and the role of operative management in acute pancreatitis. Surg Gynecol Obstet. 1974;139(1):69-81.
[PubMed]
2. Ranson JH. Etiological and prognostic factors in human acute pancreatitis: a review. Am J Gastroenterol. 1982;77(8):633-8.
[PubMed]
-
💡 Toegewijd aan wetenschappelijke nauwkeurigheid, mocht u een klinische of technische onjuistheid opmerken, laat het ons dan alstublieft weten.