Klasyfikacja ASA

Klasyfikacja ASA: Standard w anestezjologii

System klasyfikacji stanu fizycznego American Society of Anesthesiologists (ASA) to podstawowe narzędzie stosowane w anestezjologii, chirurgii i różnych dziedzinach medycyny. Opracowany początkowo w 1941 r., jego głównym celem jest ocena i przekazywanie informacji o medycznych chorobach współistniejących pacjenta przed znieczuleniem w prosty i ustandaryzowany sposób.

Użyteczność i implikacje kliniczne

Chociaż nie jest to bezpośrednio wskaźnik predykcyjny ogólnego ryzyka operacyjnego (które zależy również od rodzaju operacji), klasa ASA silnie koreluje z zachorowalnością i śmiertelnością okołooperacyjną. Pomaga to w:

• Kierowaniu wyborem techniki znieczulenia i potrzebą dodatkowych badań przedoperacyjnych.
• Planowaniu wymaganego poziomu opieki pooperacyjnej (np. przyjęcie na oddział intensywnej terapii).
• Zapewnieniu wspólnego języka dla chirurgów, anestezjologów i innych specjalistów.

Podsumowanie Klasyfikacji

Klasa	Definicja
ASA I	Normalny, zdrowy pacjent.
ASA II	Pacjent z łagodną chorobą ogólnoustrojową bez istotnych ograniczeń funkcjonalnych.
ASA III	Pacjent z ciężką chorobą ogólnoustrojową z istotnymi ograniczeniami funkcjonalnymi.
ASA IV	Pacjent z ciężką chorobą ogólnoustrojową stanowiącą stałe zagrożenie życia.
ASA V	Umierający pacjent.
ASA VI	Pacjent ze stwierdzoną śmiercią mózgu (Dawca narządów).

---

Referencje:

1. ASA Physical Status Classification System. American Society of Anesthesiologists. Last approved: Dec 13, 2020. [ASA Official]
2. Daabiss M. American Society of Anaesthesiologists physical status classification. Indian J Anaesth. 2011. [PMC - NIH]